امامان شيعه از نسل او مىباشند ، و بدين طريق نسبت ايرانى دارند . ج ) شكست ايرانيان از سپاهيان اسلام و فتح ايران توسط مسلمانان احساس حقارت و كينه‌توزى نسبت به مسلمانان عرب را در وجود آنان پديد آورد . آنان در پى انتقام‌جويى بودند ، و اين هدف را با مطرح ساختن عقايد خاص شيعه در امامت و غيره ، عملى ساختند . مخالفت‌هاى عقايد شيعه با عقايد مسلمانان اهل سنّت از اين‌جا نشأت مىگيرد . در نقد اين فرضيه نكاتى را يادآور مىشويم : 1 - اعتقاد به وصايت در امامت ، در احاديث نبوى وارد شده است . « 1 » و چنان‌كه پيش از اين گذشت ، در سخنان امام على عليه السّلام نيز به آن تصريح شده است . بنابراين ، اين عقيده برگرفته از منابع اصيل اسلامى است و هيچ‌گونه ارتباطى با عقيده‌ى ايرانيان در مورد حكومت شاهنشاهى ندارد . 2 - مهم‌ترين مناطق جغرافيايى شيعه در صدر اسلام زمين‌هاى عربى حجاز ، و عراق و يمن بود ، نه ايران . و بيشترين شيعيان على عليه السّلام در روزگار آن حضرت از عرب بودند . چنان‌كه سپاهيان امام عليه السّلام در جنگ‌هاى جمل ، صفين و نهروان را اقوام عرب تشكيل مىدادند . 3 - از گزارش‌هاى تاريخى به روشنى به دست مىآيد كه ايرانيان در آغاز كه به آيين اسلام گرويدند ، با توجه به اين‌كه در آن زمان تفكّر و سياست سنّى حاكم بود ، اسلام سنّى داشتند و سپس به تدريج مذهب تشيّع در ميان ايرانيان انتشار يافت . و

--> ( 1 ) . حديث يوم الدار در ارتباط با آيه‌ى كريمه‌ى « انذار » در كتب حديث و تاريخ معروف است .